Czarny, lśniący kawałek aluminium w mojej dłoni przyjemnie ciąży i przypomina po co tu jestem i co tu robię. Klik, klik – przemykam i idę dalej. Klik, klik – podwórko, które znam doskonale dziś przyciąga magnetyzmem popołudniowego kuszącego światła wlewającego się przez przerwę między kominami kamienic. Wrzuty na odrapanych praskich murach zaskakująco dobrze wyglądają na ekranie aparatu Sigma BF i w obiektywie TTArtisan AF 40mm F2 ED ASPH. Właśnie taka krótka, ale jakże przyjemna refleksja przemyka przez moją głowę, a ja idę dalej.